
çok doluyum bugün... blog oluşturtmam da bü yüzden... içime atarak yaşıyorum hep ben.. dışardan bakınca ne kadar da mutlu bir kız dersin yani o derece.. ama insanın şirazesi de şaşıyo işte..
hiç bir zaman rayında olmayan bir evliliğin kahramanları annem ve babam... birvirlerine karşı saygısız anlayışsız hatta sevgisiz... zamanında boşansalarmış keşke!! şimdilerde annem 'senin için boşanmadım' teranesinde.. keşke benim içi,n boşansaydın.. azıma sıçtınız senelerce... ve bu cümle bana suçlama cümlesi gibi geliyor her duyduğumda...
erkek arkadaşım MUST... 3. ayımız doldu.. tartışmalarla dolu bir ilişki bizimki.. aşık değilim ona. ama huzur arıyorum onda. onun sevgisine sığınıyorum ki ikimize de yetirmeye çalışıyorum onun sevgisini.. bi sene olmadı henüz ondan önceki kalp yaram... geçmiyo.. insan bi zamandan sonra kör kütük sevemiyo mu ne.. onunla ilişkimizde umudum var belki.. belki de oyalanıyorum.. ego tatmini belki de.. hiç bi şeyden emin olamıyorum şu an..
msn de yüzünü görmediğim bi arkadaşıma satırlarca annemle kavgamı anlettım... bi de kuzenim var içinde bulunduğum halleri anlatabildiğim... yüzünü görmediğin insanlara her zaman daha kolay anlatabiliyo insan... gözlerindeki ifadeleri görmediği ve görmeyeceği için belki de..
işte bu yüzden buraya böyle giriş yaptım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder